Alkmaar

Reisverslag Alkmaarse jongeren naar Taizé

AlkmaarseJongerenTaize

Ook dit jaar waren we weer met een enthousiaste groep jongeren naar Taizé. Taizé is een klein dorpje in zuid-oost Frankrijk, nabij Lyon, waar een oecumenische broedergemeenschap leeft. Zo zijn er protestantse broeders maar ook katholieke, Lutherse, vrijgemaakte, en noem maar op. Deze broeders zijn afkomstig van over de hele wereld om in Taizé hun leven samen te leven in dienst van God. Het hele jaar door ontvangen zij duizenden jongeren van over de hele wereld in hun gemeenschap.

Op zondagochtend 1 mei vertrokken we om 6 uur in de ochtend vanaf het huis van Cor en Sonja Baljeu met zijn alle richting Frankrijk, om rond half 5 na een lange, vermoeiende maar vooral gezellige reis in Taizé aan te komen. We werden eerst hartelijk welkom geheten, kregen een plattegrond en uitleg over het dagelijks programma, dat onder meer bestaat uit drie keer per dag een gebedsdienst, je corveetaak en bijbelintroductie.

Nadat iedereen een corveetaak had geregeld, konden we de spullen naar de barakken waar we sliepen brengen. Ik en de drie andere meiden van onze groep bleken de barak te delen met drie Duitse meisjes, super gezellig!

Zelf had ik ’s ochtends na het ochtendgebed en ontbijt mijn ‘werk’. Dat bestond dit jaar voor mij uit het welkom heten van mensen en het beantwoorden van vragen als dat men wou weten of het mogelijk was een andere barak te krijgen in verband met het snurken van een kamergenoot tot hoe laat de bus naar het volgende dorp vertrok.

Van alles is mij gevraagd door mensen uit vele landen; van Zweden tot Australië en van Rusland tot Amerika. Dit ging in het Engels, behalve als het Nederlanders waren dan, of het Duits. Ik heb nog nooit zo erg als deze week gehoopt dat ik op school beter had opgelet bij Frans! Want die Franse zelf spreken geen Engels, en ik geen Frans wat tot menig grappige spraakverwarring heeft geleid.

’s Middags was er bijbelintroductie. Hier vertelt een broeder eerst een half uur tot drie kwartier over een bijbeltekst en daarna ga je in kleine groepjes met leeftijdsgenoten uiteen. Het is heel fijn te merken dat mensen overal ter wereld met dezelfde geloofsvragen rond zeulen, maar ook het zelfde vertrouwen hebben. En natuurlijk is het ook gewoon heel gezellig!

De tijd die je niet met bijbelstudie, corvee of kerk doorbrengt, is ideaal om mensen van over de hele wereld te ontmoeten of lekker rustig naar de prachtige, grote, Stilte Tuin te gaan, waar het enige geluid bestaat uit vogels, een rustig kabbelend beekje, de waterval, dieren bij het meer en af en toe je eigen voetstappen…

Op naar volgend jaar!

Marinke van der Graaf

Pelgrimage van vertrouwen in Rotterdam

Op 28 december 2011 begon in Rotterdam de Europese ontmoeting van de broedergemeenschap Taizé. Taizé is een Frans dorpje met daarin een oecumenische de broedergemeenschap.  Jaarlijks komen er duizenden jongeren naar de gemeenschap om op zoek te gaan naar de zin van het leven, de ontmoetingen maar ook de stilte en de rust. Taizé organiseert elk jaar een Europese ontmoeting, al 33 jaar. Vorig jaar was de ontmoeting in Poznan(Polen) en dit jaar in Rotterdam. Ook ik ben afgereisd naar de Europese jongerenstad van 2009.
Dinsdag 28 december

Het begin van de Europese ontmoeting was vandaag. Alle 25.000 jongeren komen vandaag aan in Rotterdam. Tussen 9:00 uur en 15:00, na deze tijd is er een welkom in de gastkerk en in de gastfamilies. Ik slaap in Leiden in het huis van mijn zus dus dit was voor mij niet van toepassing. Nadat er een kort welkom is gehouden in mijn gastkerk in Voorburg. In mijn gastkerk zijn er 200 jongeren, vooral veel uit Portugal en Polen.

Na het welkom vertrekken vanuit alle gastkerken de mensen naar Ahoy, om  te eten. Wat me al gelijk opvalt als ik aankom bij Ahoy, is dat een vriendelijke jongeman de deur voor me openhoudt en op dat moment denk ik, ja, ik ben weer in Taizé. Het eten is niet een grote maaltijd maar wel een vullende maaltijd en iedereen is vrolijk en maakt muziek. Na het eten is het avondgebed in Ahoy en daarna vertrekken de mensen naar hun gastgezinnen om te slapen maar ook om de Nederlandse cultuur te ontdekken.

Woensdag 29 december.

Op de dagen ontbijten alle mensen bij hun gastgezin. Om zo in contact te komen met de cultuur maar ook met de verschillende mensen in Nederland. Om half 9 begint het ochtendgebed in de gastkerk in Voorburg,in mijn geval. Een gebed met liedjes, lezingen en de gebruikelijke stilte. Na het gebed gaan we uit elkaar een groepjes.

Ik zat bij Polen, Portugezen, Fransen en Duitsers. Een heel gezellig groep en op de eerste dag praten we over vreugde. Een heel leuk gesprek waarin iedereen zich open opstelt. Na de groepjes moet we snel naar Ahoy om te gaan eten. We pakken de metro waarin we ongeveer een half uur zitten. De metro is helemaal vol en de Portugezen beginnen met muziek maken.  In de metro doet iedereen mee en het wordt gezellig, een ervaring die ik niet snel zal vergeten.

We komen na een half uur aan in het Ahoy en we lopen gelijk door na het eten uitdelen. Als loopt goed en we hoeven niet lang te wachten. Een goed voorbeeld, vertelde de directeur van Ahoy. Ze kwam na het eten de schade opnemen aangezien na elk concert het een puinhoop is. In totaal stonden in de vier hallen, twee flesjes water. De directeur heeft de schoonmaak afgebeld. Een bijzonder moment, dat je met zoveel mensen normaal kan doen.

Na het eten vertrekken de 30.000 mensen Rotterdam in. Om workshops te bezoeken maar ook om culturele activiteiten te ondernemen. Ik volgde een workshop in de moskee. Een mooi moment om een keer in de moskee te komen en van binnen te zien. Het was erg druk maar wel mooi. Na de workshops keert iedereen weer terug naar Ahoy om te gaan avondeten. Na het avondeten is er nog een gebed en daarna keert iedereen naar hun gastkerken.

Donderdag 30 december.

De donderdag leek veel op de dag van woensdag. We kwamen rond half 9 aan in de gastkerk en het gebed begon. Na het gebed gaan de groepjes op stap. Bij ons in de groep gingen de Portugezen naar Amsterdam. Na het groepje weer op naar Ahoy. In een drukke metro dit keer helaas geen muziek maar wel veel gezelligheid. Het middageten was erg lekker omdat je heel erg op elkaar zat maar toch ook heel gezellig. In de middag gingen de jongeren weer Rotterdam in. Ik besloot om dit keer naar een workshop in Ahoy te gaan. Een workshop gehouden door Arjen Plaisier, een belangrijk man in de Nederlandse kerk, en een broeder uit Taizé. Een interessant gesprek over niet beter zijn dan anderen maar horen bij Christus. Een gesprek met momenten voor discussie, een leuke ervaring. Daarna weer op naar het eten en het gebed. De gebeden waren erg bijzonder omdat je de rust ervaart en het is zo mooi met zo veel jongeren. Het maakt me blij en hoopvol voor de toekomst.

Vrijdag 31 december

Vrijdag was een bijzondere dag met het gebed opnieuw om half 9. Een bijzonder gebed en ik stond weer stil bij hoe mooi God de wereld geschapen heeft en dat de ontmoeting kan plaats vinden. De groepjes waren leuk. Het ging vandaag om vergeving maar omdat het laatste groepjes was hebben we vooral veel plezier gehad. Toen de laatste keer naar Rotterdam. Een rit met muziek en veel plezier. Bijzonder dat je zoveel plezier kunt hebben met mensen uit een ander land en toch allemaal gelovend in één God.

In Ahoy is het weer hetzelfde, op naar het eten en alles gaat goed. Het begint een automatische me te worden en dat terwijl de ontmoeting bijna afgelopen is. Na het eten trekken alle jongeren Rotterdam in op zoek naar de landenontmoeting. De Nederlandse ontmoeting is in de Kom en Zie-kerk in het centrum van Rotterdam. Een leuke ontmoeting met veel Nederlanders. Broeder Sebastiaan vertelde een leuk verhaal en ik heb het gevoel dat ik nog nooit zo heb gelachen om een broeder.

Om half 5 was de laatste viering in Ahoy. We vieren het met het licht van Pasen. Iedereen krijgt een kaars en wordt halverwege aangestoken. Daarna vertrekt iedereen naar het gastgezin om te gaan eten. Ik eet in de gastkerk in Voorburg samen met nog een aantal mensen. Tijdens het eten kom ik in een gesprek met een Poolse priester. Er volgt een goed gesprek en dat doet me goed aangezien het oud en nieuw is en dat ik niet met vrienden ben maar met mensen over de hele wereld voor een bijzonder doel, het evangelie in werking brengen.

Om 23:00 uur begint het gebed. Een bijzonder gebed, om tussen het vuurwerk stil te worden voor God. Middennacht gaan we naar buiten en wensen we elkaar gelukkig nieuw jaar. Wat volgt is een landen feest tot in de late uurtjes. Alle landen doen wat leuks en liedjes en het zijn allemaal zo verschillend. Een Oekraïense jongen vertelde me dat hij het vuurwerk erg kinderachtig vind omdat het zo lang doorgaat. Ik ben nog getuige van een dans uit Wit-Rusland. Om half 4 ga ik slapen om volgende ochtend fris om 9 uur op te staan.

1 Januari 2011

Deze dag staat vooral in teken van afscheid nemen en naar huis terug keren. Om 11 uur is er nog een gebed iedereen krijgt de zegen. Na het gebed is er een lunch en afscheid nemen van de mensen. Daarna keer ik naar huis. Een bijzonder ontmoeting in Rotterdam is afgelopen. Ik heb mensen ontmoet en zal die nooit meer vergeten aangezien je allemaal voor één doel hier bent. Je maakt vrienden en ook al ben je katholiek of orthodox of protestants het maakt niet uit.
Volgend jaar gaat de ontmoeting naar Berlijn.

Bart-Jan Jelles (gemeente Alkmaar-Noord)

Geloof delen tijdens een weekje Taizé

 GeloofDelenTijdensWeekjeTaizePKN-AlkmaarBegin mei 2010 is er een groep van zestien leden van de PKN Alkmaar naar de broedergemeenschap naar Taizé gegaan. Een van de jongeren was Henny Bijleveld. Hier volgt Henny’s verslag.

,,Voor mij was het de eerste keer dat ik deze gemeenschap bezocht. Van mensen die er al eerder waren geweest, kreeg ik dingen te horen als: ‘Het is ontzettend gaaf” en ‘De sfeer is moeilijk te omschrijven. Je moet het maar zelf ervaren’. Reden genoeg om dat dus te doen.

Het is inderdaad moeilijk te omschrijven. Veel jongeren (ongeveer 1000) vanuit de hele wereld, maar in deze week voornamelijk uit Nederland, waren er. Met zo’n grote groep neem je deel aan drie vieringen per dag; sta je in de rij voor het eten – soms in de regen – doe je je taak en deel je je geloof in dagelijkse ontmoetingen.

Groepen voor ontmoetingen zijn ingedeeld op leeftijd. Ik zat in een groep van negen mensen in de categorie 25 tot 35 jaar. De gesprekken in deze groep over levensbeschouwelijke vragen naar aanleiding van stukken uit het Johannes-evangelie vond ik het meest indrukwekkend. De laatste dienst op zaterdagavond, waarbij iedereen een kaars krijgt en het licht van voor naar achter in de kerk wordt doorgegeven terwijl er mooie liederen gezongen worden, was een waar kippenvelmoment!

Aan de ene kant is de week omgevlogen: er was veel te doen, te beleven en om over na te denken. Aan de andere kant heb ik zoveel beleefd dat de week ook veel langer geduurd lijkt te hebben. Het is nu echt even omschakelen naar het normale leven.

Al met al heb ik heel wat indrukken opgedaan. Ik heb een aantal adviezen van mijn bijbel-studiegroep meegekregen die ik nu ga uitproberen. Een ervan is een dag lang niet proberen te klagen of te zeuren. Probeert u mee?’’

Ook Henk Laarman maakte deel uit van de groep. Hij was al voor de derde keer in Taizé. Zijn verslag.

,,Het was weer een hele belevenis. Jammer dat het nu zo koud was en het vaak regende. Met zestien personen, waarvan zeven voor het eerst, gingen wij erheen. De jongeren hadden een eigen programma en de volwassenen vanaf 30 jaar kregen elke ochtend een bijbelstudie van broeder Wolfgang.

Deze keer werd Lucas 15: 11- 32, de parabel van de verloren zoon, behandeld. Wat kon hij het goed uitleggen! Er staat werkelijk geen woord te veel in dit rijke stuk evangelie.

Na de uitleg gingen wij in groepjes uiteen. Ik kwam in een groep waarin vijf Duits sprekende mensen zaten. Op de duur werd er alleen maar Duits gesproken. Heel interessant om met mensen uit andere landen over je geloof te delen.

De diensten in de kerk waren weer magnifiek. Iedereen voelt zich daarin thuis. Weer enkele mooie liederen gehoord die wij graag straks óók in onze vieringen willen zingen.

Ik denk dat wij met ongeveer driehonderd jongeren uit Nederland waren. Op een keer was een groot deel achter in de kerk gereserveerd om ons enthousiast te maken voor de Europese jongeren-dagen in Rotterdam van 28 december 2010 tot 1 januari 2011. Thijs uit onze groep heeft zich ook beschikbaar gesteld om aan de voorbereidingen in Rotterdam mee te werken.

Mijn grootste indruk was dat tijdens een meditatie het volgende in mijn hart opkwam: ‘Ik zou graag zoveel méér voor je willen doen, maar je vraagt het Mij niet’. Hoewel dit persoonlijk was, kreeg ik de indruk dat het voor iedereen geldt. Ik heb het in de groep gedeeld.

De vraag of ieder volgend jaar weer zou willen? Het antwoord was duidelijk. U kunt het wel raden.’’

Verslag Taizé-viering Alkmaar-Noord

Op 25 april 2010 vond de eerste Taizéviering plaats in de Immanuëlkerk in de Blije Mare in Alkmaar Noord. Er werden enkele tientallen aanwezigen verwacht, maar op een enkele na kwamen er honderd belangstellenden opdagen.

Voor sommigen was het even wennen om Nederlandse, Franse, Duitse en Engelse liederen te zingen in één dienst. Om de kosten zo goedkoop mogelijk te houden – alles was kosteloos –  werd de gehele dienst met een beamer geprojecteerd op een scherm. Men wist wat er werd gezongen omdat de Nederlandse tekst onder het lied was geplaatst.

Het deed deugd dat er zoveel naar deze dienst waren gekomen. Werkelijk uit bijna alle christelijke kerken waren zij gekomen, mede doordat één van de organisatoren deel uitmaakt van de Alkmaarse Raad van Kerken, die bijtijds was ingelicht waardoor de leden allen aan hun achterban dit nieuws konden mededelen.

Na de dienst was het prettig met elkaar over deze dienst na te praten. Zo kwam men snel aan de weet dat zo’n dienst niet éénmalig behoort te zijn en hopelijk weer spoedig zal plaatsvinden. Een ander hoopte dat dit maandelijks zou plaatsvinden.

Sommigen vonden het fijn dat deze dienst in de avond werd gehouden omdat zij door werkzaamheden wel eens op zondagmorgen niet naar de kerk kunnen. Men vindt het prettig dat men op deze manier toch gemeenschap kan vinden met gelijkgestemden.

De verwachting is dat de volgende keer het nog drukker zal worden mede doordat wij niet wisten van het bestaan van www.taize-noord-holland.com.

Contactpersoon: Henk Laarman  h.laarman@tiscali.nl